Het korte leven van Jan Willem

Het verhaal speelt zich af in de beleving van de vader. Tijdens een ‘split second’, staand aan het graf van zijn zoon Jan-Willem. Doordat het de gedachten van de vader zijn is het mogelijk snel en bijna zonder overgang te wisselen van de ene scène naar de andere en heel snel gedachten-sprongen te maken.
Bijzonder is dat Jan-Willem zelf niet te zien is. Hij is alleen aanwezig door het wit uitgelichte kader, helemaal vooraan op het toneel: Zijn graf.

Bij dit graf begint en eindigt het verhaal: De vader, moeder, lerares, vriendin en hulpverlener blikken hier in monologen terug op hun leven met Jan-Willem. Na de openingsscène volgen de, uitgespeelde, flashbacks elkaar in razend tempo op: Jan-Willem heeft gestolen van zijn ouders, wordt van school getrapt, belandt in de hulpverlening, wordt opgepakt en (met Kerstmis) vastgezet, etc.
Door het hoge tempo in de scènes en de snelle locatie-wisselingen is het een snel en impactvol stuk.
Er wordt gebruik gemaakt van korte, ‘rake’ en hedendaagse teksten die aan duidelijkheid niets te wensen overlaten.